همانطور که میدانید شکر، آرد،کره ،تخم مرغ و …. از اجزای اصلی تشکیل دهنده شیرینیهاست .
پیش از حضور شکر،عسل ، توت، انجیر و خرما و…خوراکی های شیرین آن زمان بوده است.
ایرانیان باستان درپرورش زنبور عسل، دامداری و کشاورزی مهارت داشتند و ازینها برای آماده کردن نان های شیرین وغیره برای مراسم و جشنها استفاده میکردند.
نزدیک به هشتاد درصد شکر جهان از نیشکر تولید میشود و بقیه آن از چغندر قند،گیاه نیشکر در واقع بومی آسیای شرقی است. شکر در گذشته در شبه قاره هند بوده و به گفته کتب تاریخی از طریق جاده ابریشم ، به بهای گزافی به ایران آمده ، تا اینکه تاجران ایرانی با آوردن گیاه نیشکر از هند به مناطق گرمسیری مثل شوش (خوزستان) بعدها توانستند از شیره آن شکر را تولید و خالص سازی کنند.
به هرحال کام مردم از گذشته تا امروزبا انواع شیرینی ها ، شیرین شده است ، در گذشته که خبری از شیرینی ها و شکلات های امروزی نبود،نقل و نبات و…سفره های هفت سین و عقد کنان و…ایرانی را زینت میداد.
نقلهای بیدمشک، هل ،زعفران، بادامی، گردویی و…که معمولا از ارومیه وتبریز و شهرهایی از خراسان بوده است پذیرای مهمانی ها بود. بعد از نقل و نبات ، نوبت آبنباتهای سنتی که با رنگهای خوراکی طبیعی ومغزیجات بومی ،وارد سفره های پذیرایی شد.
به مرور زمان شیرینیهای سنتی خانگی مثل نان برنجی ، نان نخودچی،نان بادامی ، انواع کلوچه ها، زاحت الحلقومهاو…..جای خود را پیدا کردند.
از دیگر شیرینیهای ایرانی که البته بیشتر دسر به حساب میآیند میتوان سوهان قم ،مسقطی شیراز، گز اصفهان،باقلوای قزوین و یزد ، باقلوای شهددار تبریز ،رنگینک اهواز ،کلمپه کرمان، انواع حلوا ها را نام برد.
امروز همه این شیرینی ها در جشنهای عقد و عروسی وتولد وعزا، مناسبتهای ملی و مذهبی، مراسم تقدیر و تودیع و….حتی در دورهمی ها ی عصرانه حضوری پررنگ دارند تا لحظاتمان را شیرین کنند.

مقاله

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *